هر آنچه که در مورد آپاندیسیت باید بدانیم

آپاندیسیت و مراقبت های پرستاری آن چیست ؟

آپاندیس، زایده ای کوچک و شبیه انگشت با طولی حدود ۱۰ سانتی متر است که درست در زیر دریچه ایلئوسکال به سكوم چسبیده است. آپاندیس به طور مرتب با غذا پر شده و سپس به داخل سكوم تخلیه می شود.


از آنجایی که مجرای آن کوچک است و ممکن است به خوبی تخلیه نشود، بسیار مستعد بروز انسداد و سپس عفونت است ( آپاندیسیت ).

آپاندیسیت، شایع ترین علت بروز التهاب حاد و در نتیجه لزوم جراحی فوری شکم به شمار می آید. آپاندیسیت در هر سنی ممکن است رخ دهد، بیشتر بین سنین ۱۰ تا ۳۰ سالگی اتفاق می افتد.

 

پاتوفیزیولوژی

آپاندیس ملتهب و متورم می شود و علت آن ممکن است پیچ خوردگی یا انسداد ناشی از وجود یک توده سفت شده از مدفوع، تومور، یا جسم خارجی باشد.
فرآیند التهابی باعث افزایش یافتن فشار داخل مجرا می شود و در نتیجه دردی شدید و پیشرونده در كل شکم یا اطراف ناف ایجاد خواهد شد که در طی چند ساعت تبدیل به نوعی درد موضعی در ربع تحتانی راست شکم می شود، پس از آن، آپاندیس ملتهب به وسیله چرک پر خواهد شد.
در صورت بروز انسداد، آپاندیس دچار کم خونی شده و رشد باکتریایی رخ میدهد و در نهایت گانگرن ایجاد میشود.

 

علایم و نشانه ها :

 

  • در مراحل اولیه :

درد مبهم شکمی در نواحی اطراف ناف

تهوع و استفراغ

تب

حساسیت­های ناحیه آپاندیس ( سمت راست و پایین شکم)

  • در مرحله حاد :

درد در ناحیه تحتانی و راست شکم که با راه رفتن و سرفه کردن بد تر می­شود.

احساس یبوست و اظطرار در دفع

کاهش اشتها

بعضی اوقات اسهال

کاهش صداهای روده­ای

نبض تند

تب

حساسیت شکم در لمس

 

 

تفسیر نتایج تست ها :

بالا رفتن شمارش سلول های سفید خون (WBC)

بزرگی آپاندیس یا وجود فكالیس در CT اسكن

بزرگی آپاندیس در سونوگرافی

 

 

درمان آپاندیسیت :

جراحی خارج سازی آپاندیس یا آپاندکتومی (ممكن است به صورت لاپاراسکوپی یا لاپاراتومی انجام شود)

NPO نگهداشتن بیمار – برای پیشگیری از تحریک بیشتر روده و آمادگی برای جراحی بیمار ناشتا نگهداشته می شود.

لوله ی بینی – معدي اگر تورم بیش از حد شکم یا استفراغ وجود دارد.

استراحت در تخت

شروع مایعات وریدی تا بازگشت رژیم غذایی عادی

تجویز مسکن پس از جراحی، درمان درد پس از عمل با احتیاط انجام می شود، بیمار بایستی هوشیاری لازم برای حس افزایش احتمالی درد ناشی از پارگی

آپاندیس را داشته باشد.

تجویز آنتی بیوتیک پس از عمل در صورت نیاز

 

 

پروسیجر آپاندکتومی :

1) روش لاپاروسکوپی (اگر آپاندیس پاره نشد، از این روش استفاده میشود):

زیر ناف سه یا چهار برش جراحی داده میشود و با گذاشتن لاپاروسکوپ، مشاهده و برداشتن آپاندیس میسر می شود. این پروسیجر نیاز به بیهوشی و بستری یک شب در بیمارستان دارد.

2) روش جراحی شکمی:

در ربع تحتانی راست شکم برش جراحی داده میشود. این عمل تحت بیهوشی عمومی انجام میشود و نیازمند ۲ روز بستری شدن در بیمارستان است.

اگر آپاندیس پاره شده باشد، درن در محل گذاشته می شود و بیمار به مدت ۵ روز یا بیشتر در بیمارستان بستری می شود.

 

تشخیص های پرستاری در آپاندکتومی :

  • درد حاد در ارتباط با التهاب آپاندیس
  • اضطراب
  • خطر اختلال در تعادل مایعات و الکترولیتها

 

مداخلات پرستاری در آپاندکتومی :

  •  پایش علائم حیاتی از نظر بروز درد، افزایش ضربان قلب، افزایش ریت تنفسی و کاهش فشار خون

  •  بررسی سطح درد از نظر هر گونه تغيير

  •  پایش موضع جراحی از نظر زخم و ترشح

  •  پایش شکم از نظر اتساع، وجود صداهای روده

  • پایش ورودی و خروجی مایعات

  • پایش عملکرد روده

 

مراقبت در منزل از بیمار تحت عمل جراحی آپاندیس :

اطلاعات عمومی و آموزش های کتبی و شفاهی به بیمار و مراقبت دهنده بدهید و برای آنها نام و شماره است و با پرستار را فراهم کنید تا در صورت بروز هرگونه سوال تماس بگیرند.

 

علائم هشدار دهنده

علایم و شکایاتی که باید بعد، از عمل به پزشک و پرستار گزارش شود را مرور کنید.

مشاهده محل برش از نظر قرمزی، تورم و تندرنس و گرمی پوست در لمس

و خروج ترشحات چرکی

 

آموزش های ویژه

مرور هر گونه محدودیتی، مثل پرهیز از انما تا زمانی که توسط پزشک دستور داده شود.

اجتناب از حمام کردن در وان، ولی دوش گرفتن اجازه داده شده است.

به بیمار در مورد چگونگی و محل تهیه کردن وسایل جهت مراقبت از زخم محل جراحی توصیه های لازم را بنمایید.

چگونگی تعویض پانسمان را به بیمار آموزش دهید.

اگر آپاندیس پاره شد، شستشو با محلول نمکی استریل و پانسمان های استریل ممکن است نیاز باشد.

اگر بیمار همراه با درن از بیمارستان مرخص می شود، به بیمار و خانواده در مورد مراقبت از درن، آموزش های لازم را بدهید.

 

داروها

هدف، مقدار، زمان و روش مصرف هر یک از داروهای تجویز شده و عوارض جانبی را که باید به پزشک یا پرستار گزارش شود، توضیح دهید.

 

فعالیت

به بیمار برای خودداری از بلند کردن اشیاء بیش از 5 کیلوگرم برای ۶ هفته اول (مدت زمان کمتر برای روش لاپاروسکوپی) آموزش دهید. همچنین به بیمار برای استراحت در هنگام خستگی و افزایش تحمل فعالیت ها آموزش دهید.

فعالیت های طبیعی بیمار معمولا ظرف مدت ۴ هفته از سر گرفته می شود. از بیمار بخواهید که با یک پزشک یا پرستار قبل از شروع مجدد کار و شرکت کردن در ورزشهای رقابتی مشورت کند.

 

 

نظر خودتان را ارسال کنید